Thuis met Falkona's vegetarische Albanese Pasul

Laatst sprak ik af met Falkona Rexhepi, studente aan de Willem de Kooning academie in Rotterdam en toevallig ook 'mijn kind uit mijn hart'. Op het zonovergoten terras van ‘Lof der Zoetheid’ in Rotterdam-Noord ontstond een prachtig recht-uit-het-hart gesprek over haar vele tantes en zomervakanties in Kosovo die steevast gepaard gaan met heel veel liefde, gezelligheid en lekker eten.

Met mama aan de keukentafel

“Welk eten maakte mama vroeger voor jullie en waarmee ben je weer even bij haar thuis aan de keukentafel?”, vraag ik haar. “Heel veel” en terwijl ze in de verte staart met een dromerige blik vol herinneringen en een vleugje weemoed, zegt ze “maar vooral Pasul. Als ze deze Albanese bonensoep maakte, vulde de keuken zich vol overheerlijke geuren.” En er verschijnt een grijns om haar prachtige gezicht. Hoog tijd om achter het geheim van haar dromerige blik te komen.

 

Al het goede komt van boven… en uit de grond

De Rotterdamse zusjes Falkona en Eglona Rexhepi zijn geboren uit Albanese ouders. Ik noem ze altijd de dochters die ik zelf niet heb gekregen en die uit mijn hart geboren zijn. Wij grappen met elkaar, dat hun moeder en mijn zus ons van ‘boven in de hemel’ aan elkaar gekoppeld hebben. Een waar cadeautje.

 

Ieder jaar vliegen ze in de zomervakantie voor een maand naar Kosovo, waar hun oma en tantes ze in de watten leggen met hun Albanese gastvrijheid en bergen eten uit hun eigen moestuin. Deze moestuin is niet alleen een groot goed, het is ook noodzaak. Hun tantes hebben het niet breed. Daarom verbouwen ze hun eigen groenten en fruit. Met een groot rijk gevoel als gevolg. “Want als ik trek heb in een tomaat, dan haal ik die zo uit de tuin”, deelt Eglona.

 

Vier meiden op avontuur in een Rotterdamse keuken

Om 16.00 uur gaat mijn deurbel. Eerst komt Falkona binnen met een tas vol boodschappen, die ze heeft gekocht bij een van de vele Turkse supermarkten die Rotterdam rijk is. Tien minuten later belt ook haar zus Eglona aan. Terwijl ik nog even een mailtje naar een opdrachtgever tik, sluipen niet alleen mijn meiden, maar ook mijn stagiaire Lotte alvast richting mijn keuken. Vier meiden, een open keukenraam, een zon die naar binnen gluurt in combinatie met een aanrecht vol mooie ingrediënten… Dit is niet langer een geheime missie, maar eerder een avontuur van wereldformaat waar de halve buurt van meegeniet.

Traditionele Albanese Pasul met een Rotterdamse twist

Falkona legt uit: “Van dit gerecht bestaan diverse variaties rondom de Balkan. De Turken hebben hun Fasulye en de Kosovaren, Serviërs en Bosniërs noemen dit gerecht Pasulj. Iedere cultuur en iedere familie heeft zijn eigen geheime ingrediënten. Mijn tantes maken dit gerecht met vlees: gedroogd vlees ook wel mish terun genoemd. Of lamsvlees. Maar ik ga voor de vegetarische versie want ik eet even geen brood en vlees.”

 

Zelfs de boer eet wat hij niet kent

Lotte is studente Small Business aan de Hogeschool Rotterdam. Ze is 19 en woont in Bodegraven. “In Bodegraven wonen vooral veel boeren en in de winkels en restaurants is het assortiment niet zo uitgebreid als in Rotterdam” vertelt ze ons. Nu maak ik graag iedere dag uitdagende groente- en fruitsapjes op dagen dat we samen werken en ik weet inmiddels uit eigen ervaring, dat Lotte alles probeert. Dus ‘wat de boer niet kent, dat eet hij niet’, gaat zeker niet op voor mijn ondernemende stagiaire.

 

Goedgekeurd door de bond van Albanese tantes

Terwijl Falkona alle ingrediënten liefdevol snijdt, hakt en in de pan gooit, kijken Lotte en ik gefascineerd toe. Eglona staat op, kijkt in de pan, knikt en keurt. Heerlijk hoe jong volwassenen werken. Want het volgende moment schakelen ze een hulplijn in. Via Facetime op Falkona’s telefoon hebben we een live verbinding met hun oudste tante in Kosovo, wiens verstandskies net is getrokken. Ze spreken in een voor mij onbegrijpelijke taal en de camera wordt vakkundig gedraaid in de richting van de pan. Tante geeft aanwijzingen aan Falkona en Eglona vertaalt het voor Lotte en mij.

Kleine wereld

Hilariteit alom als we het volgende moment zwaaien met z’n allen naar elkaar zwaaien. Van Rotterdam naar Kosovo en weer terug. Ik kijk naar mijn meiden en denk met weemoed terug aan de tijden dat ik als 19-jarige dame alleen met mijn vriendje in Engeland kon bellen via een vaste telefoon. Of brieven schrijven en ontvangen, waarop ik weken moest wachten maar waarop hij wel zijn heerlijke luchtje had gespoten. Maar tegenwoordig gaat het anders. Kosovo en Rotterdam: slechts een paar seconden gratis videobellen van elkaar verwijderd. Wat is de wereld klein geworden, geweldig.

Brood nodig

“Lieverds, waar serveer je deze Pasul mee?” vraag ik aan mijn meiden. “Normaal gesproken brood, brood en nog eens brood. Alles serveren ze in Kosovo met brood. Zelfs rijst serveren ze met brood. En olie. Heel veel olie.” De meiden gieren het uit. Falkona probeert onze Hollandse wijsheid en Paleotips met haar tantes te delen. Maar maaltijden eten zonder brood en heel veel olie is als vloeken in de kerk, grappen de beide zussen.

 

Slow cooking

Dit gerecht is eerder een gevalletje slow cooking. Of in ieder geval lijkt dat zo voor mensen zoals ik, die meestal ‘de snelle keuken’ klaarmaken. Aangezien het minimaal twee uur duurt voordat dit gerecht klaar is, besluit Falkona in de huiskamer nog even haar huiswerk af te maken. Eglona en ik blijven hangen in de keuken. Zij met een boek. Ik naast haar met mijn laptop om de crime scene vakkundig in mij op te nemen en alle informatie te vergaren en te verwerken naar een smakelijke eindconclusie.

 

Genieten op La Balconia

Na ruim twee uur is mijn appartement gevuld met heerlijke geuren. De meiden grijnzen. “Mama”, zeggen ze in koor terwijl hun neuzen gezamenlijk boven de pan hangen. Mooi. Klaar om aan tafel te gaan. Mijn balkon is omgetoverd tot een gezellig huiskamerrestaurant. Deze zwoele zomeravond en de heerlijke Albanese Pasul brengen ons in dezelfde snelheid als Facetime naar de mooie herinneringen in hun hart naar de keukentafels van hun ‘mama’, oma en tantes in Kosovo. Een ding is zeker. Er wordt rijkelijk opgeschept. Niet één keer, maar meerdere keren. Een geslaagde en bovenal gelukzalige missie.

Recept voor Pasul

Ik heb van Falcona het recept gekregen, dus klik snel verder naar het Pasul recept!