DE MAGIE VAN OMA'S SUDDERPLAATJE

Een ouderwetse zondag. Eind september. Deze zondag ga ik weer eens lekker bij opa en oma langs. Gewoon omdat het nog kan. En bij binnenkomst ruik ik het al. Ouderwets draadjesvlees! Bourgondische stier als dat ik ben, verschijnt er een grote grijns op mijn toet. En als bijna een ondeugend klein meisje, vraag ik oma of ik stiekem uit de pan mag proeven. Mijn oma begint gelijk zich te verontschuldigen. Nog niet goed genoeg. Dacht dat het nooit goed zou komen. Maar begint nu toch ergens op te lijken. En vervolgens doet ze een heel relaas over de kunst van een perfect sudderpotje. En terwijl ze dit vertelt, bedenk ik me dat het hele leven net een groot sudderpotje is en wat een wijsheid kun je halen uit het perfecte recept van oma’s draadjesvlees.

Tijd om op te dienen

Gisteren had ik bij You&Mies een gesprek met Anne. We hadden het over mijn zakelijke keuze om te stoppen met het pand, waarin You&Mies, is gevestigd. Hieraan vooraf ging een tijd van nadenken, onderzoeken, bewegen, stilstaan, opruimen, ontdekken, en nog veel meer. Een hele leerzame periode van ontdekken en groeien. Maar toen het tijd was om de keuze te maken. Had ik deze ook in twee seconden gemaakt. Alsof het ineens precies goed was. Klaar om te serveren. En toen kon ik actie gaan ondernemen. Want dat hoort er ook bij. Je moet dan ook echt gaan opdienen, want anders wordt het koud.

Puzzelstukjes vallen op hun plek

Sinds ik die keuze heb gemaakt, lijken alle puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Alles stroomt ook weer. Plezier, Ruimte, Opdrachten, Geld, Energie. Alles. Wat ik bedacht had in mijn visie komt weer allemaal op mijn pad. Leuke opdrachten op het gebied van spreken, inspireren en schrijven. En zo werkt het Iedere keer weer. En toch ben ik iedere keer weer verwonderd. Terwijl Anne en ik nippen aan ons glaasje water, filosoferen we over dat keuzes en ideeën soms gewoon echt de tijd nodig hebben. Had je maar eerder. Had je niet eerder. Wat als. Dan. Maar uit mijn ervaring werkt het zo niet altijd, Er is een perfecte suddertijd voor alles. En als de tijd dan rijp is, en je maakt de keuze en de daarbij behorende acties, dan kan gaat het vaak ineens allemaal weer stromen.

Perfecte tijd van serveren

Het geduld om iets te laten sudderen, is wellicht de grootste kracht van het perfect serveren. Een idee, een keuze, een wijze les. Wil je iets te snel, dan is het taai. Je komt er niet doorheen. Je moet er nog eens vier keer op kauwen voordat je het goed en wel verteerd hebt. Aan de andere kant, als je het te lang laat staan, dan droogt het uit. Nee, de magie van het sudderen zit in aandacht geven, geduld tonen, erbij blijven, blijven kijken, accepteren dat het tijd nodig heeft om heerlijk te garen en vertrouwen dat het perfecte moment van serveren komt. En dat moment. Is het tijd van opdienen! Uit de pan en op het bord. Klaar om verorberd te worden. En met iedere hap en iedere stap creeër je momenten van puur geluk en plezier. Doordat alle ingrediënten, tijd en aandacht met elkaar zijn samengekomen. Precies op het juiste moment! Geen seconde te vroeg en geen seconde te laat. Precies goed! Dus wat er ook gebeurt. Wat er ook op je pad komt. Gewoon even heerlijk op het sudderplaatje zetten. Blijf erbij. Geef aandacht. Hou vertrouwen en accepteer.  Jouw perfecte tijd van serveren komt precies op het juiste moment!

Michele SparreboomComment